WAAROM EEN ZELFVERZONNEN VERHAAL BIJ KINDEREN HOGER SCOORT DAN EEN BESTSELLER

zelf verhaal verzinnen voor kinderen

Als ik een rotdag heb zit George Clooney op mijn bed. Of mijn man. Dat maakt me niet uit. Als hij maar vaak herhaalt hoe rot hij het allemaal voor me vindt, me knuffelt en de ene na de andere Nespresso voor me haalt. Terloops zegt hij ook hoe mooi hij me vindt. En – in het geval van George – hoe jammer hij het vindt dat ik getrouwd ben. En dan voel ik me beter.

Dat is de kracht van fantasie: het geeft je een goed gevoel. Daarom bedenk ik zelf verhalen voor mijn twee kleuters.

Waarom zelf?

Omdat het leuk is. En omdat uit onderzoek van Maartje Johanna van Berge in 2010 blijkt dat kinderen voor wie je verhalen verzint later sneller een boek lezen.

Hoe bedenk je een verhaal?

Een verhaal bedenken is als een recept volgen. Als je het één keer hebt bereid, ken je het uit je hoofd. Er zijn drie basisingrediënten: hoofdpersoon (wie), actie (wat) en locatie (waar). Neem Roodkapje. Roodkapje (wie) brengt koekjes (wat) naar oma in het bos (waar). Dat is een verhaal. Maar er mist iets, het geheime ingrediënt: een conflict. In het verhaal van Roodkapje is dat de wolf. Hij zorgt voor spanning.

Voor je kinderen is het spannend als het verhaal aansluit op hun leefwereld. Daarom kies je de ingrediënten samen uit. Dan begin je. Je beschrijft je hoofdpersonage en waar hij of zij is. Dat doe je beeldend: vertel wat jij in je hoofd ziet, ruikt, proeft, hoort en voelt. Zo concreet mogelijk. Roodkapje heeft in haar rechterhand een mandje. Het mandje is zwaar, want er zitten koekjes en melk in. In haar linkerhand draagt ze bloemen. Enzovoorts.

Loop je vast, dan vraag je hulp aan je kinderen. Simple as that.

Maar ik kan geen verhaal bedenken…

Jawel hoor. Iedereen heeft fantasie. En bovendien: elke versie is goed. Omdat je kinderen bepalen wat er gebeurt, is je verhaal bij voorbaat een succes. Jij hoeft alleen maar ingrediënten te mixen. Met een beetje creativiteit link je een dinosaurus aan een autowasplaats. Dat beest moet zich toch ergens wassen?

Bovendien: je hoeft geen bestseller te schrijven. Het  gaat om de aandacht die je kinderen op dat moment van jou krijgen.

Mijn kinderen kijken liever Netflix, hoor

Ik gebruik de iPad ook vaak als oppas. Terwijl ik wéét dat teveel beeldschermtijd slecht is. Kinderneuroloog Sigrid Pillen ziet steeds vaker kinderen die slaapproblemen hebben. Haar advies: een uur voor bedtijd geen schermpjes meer. “Televisie kijken lijkt kinderen rustig te maken. Maar het blauwe licht remt de aanmaak van melatonine, een stof die ze helpt in slaap te vallen”.

Een voorbeeld

Mijn zoon Maxime van 4 vertelt amper iets over school. Daarom gebruik ik een verhaal om hem uit zijn tent te lokken. Vanmorgen wou hij geen muts op naar school. Door zijn inbreng ontdek ik waarom: jongens van groep 8 trekken de mutsen van de kleintjes af om ze te plagen. Niet leuk, vindt de hoofdpersoon. Gelukkig, verzint Maxime, heeft hij jongens uit groep 2 die hem helpen. Ik laat de hoofdpersoon tegen die jongens zeggen: “Stop, hou op, ik wil het niet.” In ons verhaal schrikken de grote jongens. Ze zijn geen weerwoord gewend. Zo loopt het goed af en hoop ik Maxime munitie te geven.

Jongetjes lopen over stoep in de sneeuw

En wat doe ik nu?

Een verhaal vertellen kost wat meer moeite dan Netflix aanzetten, maar niet méér dan voorlezen. Hoe het werkt? Kies 3 ingrediënten en voeg een conflict toe. Laat je kinderen mee verzinnen. Bedenk een hoofdpersoon en geef hem een naam. Vanavond stel je hem voor: “Ik vertel jou het verhaal van Frederik. Frederik is 4 jaar en heeft bruine haren. Hij vindt dino’s leuk. Waar gaat Frederik vandaag heen?” De rest komt vanzelf.

Over Renée
Over Renée

Gezin: getrouwd met Geert (40+), moeder van Maxime (4.5 jaar) en Olivier (3 jaar).

Hobby’s: joggen, lekker uiteten met al mijn mannen, luisteren naar de verhalen van mijn oma, Netflixen en tijd doorbrengen met family & friends.

Guilty Pleasure: een cracotte met Philadelphia die zacht is geworden na 1 nacht in de koelkast…

Opvoedmotto: heb ik niet! Al geloof ik wel dat je door te luisteren en te praten, maar soms ook door duidelijk te zijn en grenzen te stellen een heel eind komt in de opvoeding. En je gevoel volgen!

Mijn ultieme mama-geniet-moment: ’s avonds in mijn grote bed met mijn twee mannetjes slapend naast me en een kop thee in mijn handen, tutjes die zachtjes op en neer gaan: heerlijk!

Mijn grootste pedagogische uitdaging: consequent zijn.

Kids Quote van de Week: “FUUUUUTTT” (Olivier, 3 jaar, op mijn vraag of hij ook kan fluiten, net als zijn grote broer.)

 

BLOGS VAN RENEE

MEER INFORMATIE