WAAROM IK ME GEEN RAAD WEET ZONDER IPAD – MAAR OOK NIET MET!

ipad opvoeding kinderen mamablog renee

Een babysitter, een eetcoach, een mediator, een druk-, straf-, beloon- en onderhandelingsmiddel, een leraar, een voorbeeld, een schuldgevoelopwekker en een zoethoudertje. De iPad is zoveel meer dan een technisch apparaat. Ik zou me geen raad weten zonder dat ding. Maar ik weet me ook geen raad met dat ding. Een beetje zoals met een levenspartner. Je moet er niet aan denken dat je hem of haar kwijtraakt, maar hoe je nou precies de juiste balans in je relatie vindt, dat is andere koek.

Hoezo is ie onmisbaar?

Mijn kinderen zitten regelmatig achter de iPad. Vaak zelfs, als ik eerlijk ben. Vlogs, YouTube-filmpjes, Netflixseries, Mario Run en Minecraft zijn favoriet. Het eerste waar mijn oudste ’s ochtends bij het wakker worden naar vraagt, is de iPad. En ja, die krijgt hij dan ook. Want ’s ochtends is het rennen en vliegen hier. Dat ding weet voor rust te zorgen. En zo zijn er nog 20 voorbeelden te bedenken waarop de iPad een rol speelt in ons gezin. Van babysitter tijdens een restaurantbezoekje tot bezigheidstherapeut als mama druk is met huishoudelijke werkzaamheden.

Wat dan het probleem is?

Ik leek de modus niet te vinden tussen wat ‘verantwoord’ is en wat ‘te’ is. Nou ja, ik wist het wel. Maar het leven zoals wij het leiden zorgt voor een flinterdunne scheidingslijn. Ik stel hoge eisen aan orde en netheid in huis en we werken allebei de nodige uren. Ik ren 3 keer per week een half uur. Mijn man is ’s avonds veel aan het werk. Allemaal met als resultaat dat ik amper stilzit. Tel daarbij op dat mijn kinderen in de beginjaren moeilijke eters waren en dat met de iPad op tafel het bordje wel leeg kwam. En laten we eerlijk zijn. Ik geef het slechte voorbeeld. Ik schrok me onlangs wezenloos toen ik mijn schermtijd onder ogen kreeg. Dus ze hebben het van geen vreemde. En toen ik even naar manliefs schermtijd keek, kwam die er niet veel beter vanaf. Dus laat de oorzaak duidelijk zijn.

Dus ja, de iPad verscheen regelmatig ten tonele. En daarbij ook het schuldgevoel. Ik hoef jullie allemaal niet op te sommen wat je overal op internet leest over iPadgebruik bij kinderen. Waar het op neerkomt: overal waar té voorstaat is foute boel. Dat leerde mijn oma me als kind al. Dus hebben we op iPadvlak wat dingen veranderd.

Wat is veranderd?

We hebben iPadregels. Over de inhoud altijd al. Maar nu ook over de momenten waarop hij gebruikt wordt. Sowieso niet tijdens het eten. En een uur voor het slapen gaan ook niet meer. Daardoor is het aan tafel een stuk gezelliger. En mijn oudste slaapt veel sneller in. Daarnaast bekijken we de momenten dag per dag. Er zijn dagen dat de iPad niet langer dan 15 minuten gebruikt wordt, maar er zijn ook nog dagen van 2 uur bij. Maar dat zijn er minder dan vroeger. Heel sporadisch, als ze ziek zijn of leraren opeens staken en geen fysieke babysit voor handen is, staat ie langer aan. Maar dat zijn écht de uitzonderingen.

We zijn er nog niet.

Want ja, het iPadgebruik in ons gezin kan nog minder. Maar als ik eerlijk ben, geloof ik aan de andere kant niet dat een iPad puur evil is. Integendeel. Als ik zie wat die 2 jongens op jonge leeftijd al zoveel meer weten van de wereld, van de (Engelse) taal en hoe handig ze zijn met het eigen maken van spellen of bedienen van apparaten, dan zie ik ook het belang ervan in. En dan heb ik het nog niet eens over het sociale aspect dat gepaard gaat met iPadgebruik. Want natuurlijk praat je op school over Minecraft of Mario en kun jij de dab. Net zoals al je vriendjes.

Praat ik het zo goed voor mezelf?

Nee. Ik ben zelf opgegroeid met de tv. En iets later de Gameboy. En daar heb ik nu bijzonder weinig last van. Integendeel. Het heeft me zelfs het inzicht opgeleverd dat stilstaan achteruitgaan is. Ik blijf mezelf ontwikkelen en meegaan met de tijd. Wel zo handig als communicatiespecialist. Maar ook voor mij geldt: met mate, niet te. Te mag alleen in tevredenheid aldus oma. En laat tevredenheid nou een maatstaf zijn voor een duurzame relatie in balans. Zo, dan heb ik het blogcirkeltje ook rond ?

Over Renée
Over Renée

Leeftijd: 37 jaar

Gezin: getrouwd met Geert, moeder van Maxime (5 jaar) en Olivier (4 jaar).

Hobby’s: joggen, lekker uiteten met al mijn mannen, luisteren naar de verhalen van mijn oma, Netflixen en tijd doorbrengen met family & friends.

Guilty Pleasure: een cracotte met Philadelphia die zacht is geworden na 1 nacht in de koelkast…

Opvoedmotto: ik geloof dat je door te luisteren en te praten, maar soms ook door duidelijk te zijn en grenzen te stellen een heel eind komt in de opvoeding. Volg je gevoel en realiseer je dat kinderen veel meer doorhebben dan jij denkt. Ze leren meer van wat je doet dan van wat je tegen ze zegt.

Mijn ultieme mama-geniet-moment: als ik ’s avonds in bed lig met 3 kerels naast me, een kop thee in mijn handen en een goede serie op TV. Niks gaat boven dat gevoel van geborgenheid.

Mijn grootste pedagogische uitdaging: consequent zijn.

Kids Quote: “Mama, jij bent lief, papa is lief, Maxime ook, maar ik vind mezelf ook lief!”

 

Blogs van Renee

MEER INFORMATIE