KOM JE AAN MIJN FAMILIE, KOM JE AAN MIJ!

Mamablog Renee - Ode aan Oma

“Ik vind jou stom”
“Je bent zelf stom. En je oma heeft paarse haren”
“Niet waar. Ze zijn niet paars. Ze zijn grijs.”

Boos staar ik naar mijn klasgenootje. Nergens raak je me écht mee. Totdat je aan mijn familie komt. Dan verander ik in een ware furie. En sta ik niet meer voor mezelf in. Ik heb nooit iemand geslagen in mijn leven, op dat klasgenootje na op mijn 7e. Kom aan mijn oma en je komt aan mij.

Ja, ik zou zo in 1 van de Godfather-films kunnen meespelen.

Familie is het belangrijkste voor mij wat er is. Mijn gezin en de rest. Dat is er met de paplepel ingegoten. En nu ik 37 ben, weet ik dat het écht zo is. Zij zijn mijn alles. Ze leerden en leren me wat goed en fout is. En als op familievlak iets wankelt, wankelt alles. De laatste tijd wankelt het. Want mijn oma is ziek. En daar heb ik ongelooflijk veel verdriet van. Zij is onze Godmother. Het hoofd van de familie. Ze is mijn stukje jeugd. Als ik tegen haar aan kruip, voel ik me weer kind. Veilig en geborgen in haar armen. Zij beschermt me nog steeds tegen alles wat het volwassen zijn soms zo moeilijk maakt. Zij leerde me dat je moet tellen tussen de knal en de flitsen om te weten hoever het onweer weg is. En het was zij die me stevig vasthield als ik naast haar lag te bibberen in bed. Die me verwende en voor me zorgde. En die nog steeds naar me luistert en me overspoelt met wijze raad. Vooral mijn kindjes vormen op dit moment haar aandachtsgebied als het op die raad aankomt. En ik weet dat ze gelijk heeft.

Waar ze gelijk in heeft?

Ik zet haar 5 belangrijkste adviezen voor je op een rij.

“Vrouwke, die kindjes, die moeten op nummer 1 staan. Zij hebben hun mama zo hard nodig. Ben er voor hen. Altijd.”

In het begin ging ik tegen haar in. Ik moest toch ook een leven hebben? En niet alles voor hen opgeven. Wat was dat nou voor raad? En ik ging door. Met rennen. Met socializen. Met mezelf. En die kindjes zouden vanzelf wel meelopen in mijn leven. Niet dus. 5 jaar later ben ik erachter dat het zo niet werkt. Ja, natuurlijk heb je ruimte voor jezelf nodig. Maar de wereld draait niet meer om mij. Het is zo belangrijk dat er thuis rust, reinheid en regelmaat is. Ouderwets misschien, maar zo waar. Ik merk dat als ik rustig ben en er structuur is, regelmaat, dat alles opeens veel beter gaat. Mijn kindjes luisteren en zijn lief. Spelen een uurtje zelf zodat ik wat dingen kan doen. Ze genieten van de aandacht als ik met hen speel. En ik zie hoe hard ze me nodig hebben. En dat ze van me leren. Niet van de dingen die ik tegen hen zeg. Maar juist van wat ik doe. Hoe ik zelf in het leven sta en met dingen omga.

“Ben zuinig. Spaar. Zet geld opzij. Later zijn ze je dankbaar. Zet speelgoed weg en haal het later weer uit. Ze hebben zo veel. En kijk: met een pan en een pollepel kunnen ze zich ook amuseren.”

Ze heeft gelijk, mijn oma. En ik weet nu ook dat mijn kinderen meer genieten van een uurtje aandacht van mij dan van een berg speelgoed. Ik zie ze genieten als we samen Uno spelen. Of een dino-eiland bouwen. Dat is onbetaalbaar.

“Geen suiker in de appelmoes? Daar zijn jullie ook mee groot geworden. Zolang je alles maar met mate doet.”

Mijn oma heeft een prachtfiguur. En ze is een ongelooflijk mooie vrouw. 86 en ze loopt nog steeds op hoge hakken, gaat iedere week naar de kapper en heeft prachtig gelakte rode lange nagels. Diëten vindt ze grote onzin. Net zoals geen suiker voor kinderen. En ze heeft gelijk. Ook ik blijf zo al jaren op gewicht. Alles met mate is het beste dieet dat er is. En mijn kinderen krijgen snoep. Niet zo vaak als ze zouden willen, maar met mate. Af en toe krijgen ze een bakje met snoepjes op vrijdagavond. Of chips. Maar ze krijgen ook verse groenten en fruit. Ze drinken thee. En aanlenglimonade. Suiker, koolhydraten, vitamine: ze krijgen het allemaal. Maar alles met mate.

Potje Appelmoes met bakje en lepel

“Ben tevreden Renée. Ook al lijkt het gras ergens anders groener. Dat is het nooit. De grote kunst van het leven is om tevreden te zijn met wat je hebt.”

Zo waar. Vroeger keek ik op tegen klasgenootjes. Omdat ze betere punten haalden dan ik. Of meer vrienden hadden. Ik had altijd wel een reden om tegen iemand op te kijken. Van mijn oma heb ik geleerd dat ik verder moet kijken dan wat er aan de oppervlakte is. Ja, het leven gaat met ups en downs. En vaak lijkt het gras ergens anders heel groen. De kunst is dan om je zegeningen te tellen. Ieder huisje heeft toch zijn kruisje. En iedereen doet maar wat.

“Je krijgt kracht naar kruis”

Een recente raad van mijn oma. Mijn oma heeft het nodige verdriet in haar leven gekend. Ik vroeg haar hoe ze overeind wist te blijven. En niet bij de pakken was gaan neerzitten. Hoe ze ondanks haar heimwee mijn opa naar Congo volgde en alles wat haar zo dierbaar was achterliet. “Och Renéetje. Daarop kan ik je maar 1 ding zeggen: je krijgt kracht naar kruis. Opa zag hoeveel verdriet ik die eerste maand had in Congo en stelde voor dat we teruggingen als het na een maand niet beter was. Dat wilde ik niet. Ik wilde niet dat hij zijn dromen en carrière voor mij opgaf. Toen heb ik de knop omgezet. En toen we 5 jaar later naar huis moesten, heb ik gehuild om alles wat ik daar moest achterlaten. Je hebt altijd een keuze hoe je met dingen omgaat. Hoe zwaar ze ook zijn.”

Lieve oma. Lieve sterke oma. Ik houd immens veel van je.

Jij toonde me de juiste paden. Ik ben je ongelooflijk dankbaar. En als je er ooit niet meer bent, zal ik je ongelooflijk missen. Voor jou ga ik door het vuur. En blijf ik staan. Wat er ook gebeurt. En ik hoop oprecht dat ik jouw moed en doorzettingskracht heb geërfd. Je bent een prachtpersoon en ongelooflijk mooie vrouw.  Dat ben en blijf je. Al verf je je haren pimpelpaars.

Over Renée
Over Renée

Leeftijd: 37 jaar

Gezin: getrouwd met Geert, moeder van Maxime (5 jaar) en Olivier (4 jaar).

Hobby’s: joggen, lekker uiteten met al mijn mannen, luisteren naar de verhalen van mijn oma, Netflixen en tijd doorbrengen met family & friends.

Guilty Pleasure: een cracotte met Philadelphia die zacht is geworden na 1 nacht in de koelkast…

Opvoedmotto: ik geloof dat je door te luisteren en te praten, maar soms ook door duidelijk te zijn en grenzen te stellen een heel eind komt in de opvoeding. Volg je gevoel en realiseer je dat kinderen veel meer doorhebben dan jij denkt. Ze leren meer van wat je doet dan van wat je tegen ze zegt.

Mijn ultieme mama-geniet-moment: als ik ’s avonds in bed lig met 3 kerels naast me, een kop thee in mijn handen en een goede serie op TV. Niks gaat boven dat gevoel van geborgenheid.

Mijn grootste pedagogische uitdaging: consequent zijn.

Kids Quote: “Mama, jij bent lief, papa is lief, Maxime ook, maar ik vind mezelf ook lief!”

 

Blogs van Renee

MEER INFORMATIE