HET PLAKVLIEGJE & DE LUIAARD

mamablog karlijn plakvliegje luiaard

Het is laat, ik schrik wakker. Zachtjes hoor ik voetstapjes in de gang. Even is het stil, dan gaat de klink van onze slaapkamerdeur heel langzaam open. Ik kan ze nauwelijks zien, want in onze slaapkamer is het altijd donker, maar ik zie twee kleine gedaantes richting ons bed komen. Eentje loopt rechtop en heeft de ander bij zijn rechterarm op sleeptouw.
Plop! Nummer 1 wordt door nummer 2 op ons bed gelanceerd en beland boven op mijn hoofd.
Aha, daar hebben we DE luiaard. Je moet weten, DE luiaard, is sinds kerstmis DE beste vriend van mijn dochtertje van 3. DE luiaard is ongeveer 1 kop groter dan mijn dochter en ze vertelde mij laatst vol overtuiging dat ze toch echt met DE luiaard gaat trouwen. Ze zijn onafscheidelijk!

Nu kruipt nummer 2 in bed, HET nachtelijke plakvliegje, beter bekend als mijn dochtertje Hannah. Ze heeft ook nog haar kussen mee en kruipt over mij heen tussen mij en mijn man in, waar niet te vergeten nu ook DE luiaard ligt. Daarbij wil ik nog even opmerken dat wij geen kingsize bed hebben.

Nu HET plakvliegje en DE luiaard hun plaats van bestemming bereikt hebben, komen we aan bij fase 3, oftewel: zou het mij deze keer lukken om NOG dichter tegen mama aan te kruipen?!  DE LUIAARD ligt nu half op mijn man, hij heeft daar gelukkig niet heel veel last van, want DE luiaard is groot, maar ook heeeeeeeel zacht. Daarnaast heeft mijn man de fijne eigenschap midden in de nacht niet zo snel wakker te worden.
Een arm van DE luiaard wordt om het kleine lijfje van HET plakvliegje geslingerd, waarbij HET plakvliegje nu haar eindfase bijna heeft bereikt: een van de armpjes van HET plakvliegje wordt om mijn nek geslingerd en het neusje en het wangetje van HET plakvliegje worden zo dicht als het maar even kan tegen dat van mij aangedrukt. ZO! Ze ligt!… “mama? Kan je even stoppen met ademen? Je neus blaast te veel wind in mijn gezicht!” hoor ik haar nog zeggen, voordat ik weer in slaap val.

mamablogger karlijn inkijk leven gezin

De volgende ochtend zitten het plakvliegje en de luiaard samen met Spider-Man en de diplodocus aan de keukentafel. Spider-Man is ook wel bekend als mijn zoon van 6, voor wie ons huis en onze meubels een grote ontdekkingstocht zijn. Laatst keek hij mij heel verrast aan toen ik zei dat hij toch echt niet in de boekenkast omhoog mocht klimmen. De diplodocus is op dit moment zijn vriend, naast een boel andere knuffels waarvan ik de tel inmiddels kwijt ben geraakt.

Aan de keukentafel is het die ochtend een gezellige boel en er wordt druk over en weer verteld. Ik sta zelf met mijn rug naar de keukentafel toe aan het aanrecht de boterhammen voor school te smeren.
Dan wordt het ineens stil. Het duurt volgens mij even voordat ik door heb dat het zo stil geworden is. Meestal voorspelt stilte niet veel goeds. Dus ik draai me snel om. Het plakvliegje staat boven op haar stoel, terwijl de luiaard met zijn neus in de cornflakes is gevallen. Spider-Man hangt onder de tafel omdat hij even wil uitproberen of hij zo met zijn vingers aan de keukentafel kan blijven hangen. De diplodocus staat nog net niet met een van zijn poten in de pindakaas.

Na school is vooral de hereniging van het plakvliegje en de luiaard een blije boel. Nadat het plakvliegje haar jas en schoenen in een recordtempo heeft uit gedaan, holt ze de woonkamer in. Haar ogen zoeken de luiaard … DAAR! Ze rent naar hem toe, geeft hem een dikke knuffel en zeg: “Ik heb je zo gemist! Kom we gaan spelen.” Voordat de luiaard het door heeft, staat hij samen met het plakvliegje uitbundig te dansen op Tiësto.
Een van de nieuwe lievelingsnummers van mijn dochter op dit moment: “Heksentown mama!”, of beter bekend als ‘The business’ (Let’s get down to business).

Terwijl het plakvliegje en de luiaard aan het dansen zijn, probeert Spider-Man zijn nieuwe ‘glow in the dark’ pak, dat hij onlangs van oma en opa gekregen heeft. Ook het plakvliegje en de luiaard worden nu nieuwsgierig en willen graag weten hoe het pak er in het donker uitziet. Zo komt het dat ze allemaal samen in de piepkleine wc op de gang verdwijnen. Omdat het zo leuk is, herhalen ze dit nog een keer of 10! Dan hoor ik ineens het plakvliegje huilen en Spider-Man tegen haar zeggen: “Oh, oh, nu is ie over je hoofd heen gevallen.”
Ze komen snel de woonkamer in gehold en tot mijn verbazing zie ik dat de wc-brilverkleiner om de nek van het plakvliegje zit. Hoe dat kan? Blijkbaar erg makkelijk! Ze had de bril als hoedje op haar hoofdje gezet en er toen samen met Spider-Man aan getrokken. Ze kreeg de bril nu niet meer van haar hoofdje af en dat zorgde voor de nodige paniek.
Olijfolie, Nivea-crème…  niets hielp. Zo makkelijk als de bril over haar hoofdje was gegaan, zo moeilijk ging het er nu vanaf. Inmiddels heeft ze ermee leren leven… haha nee, grapje 🙂
Mijn man kwam uiteindelijk op het fantastisch idee om de kniptang van de tuin erbij te halen. Hiermee was de bril kapot, maar het plakvliegje bevrijd van de wc-brilverkleiner. Zo kon ze haar grote vriend de luiaard weer in haar armen sluiten.

mamablogger karlijn dagje uit gezinsleven

Tegen bedtijd sleept het plakvliegje de luiaard achter zich aan de trap op, terwijl Spider-Man nog eens een poging denkt te wagen om langs de leuning op de eerste verdieping te komen. Diplodocus is voordat Spider-Man aan zijn klimactie is begonnen, vakkundig door hem naar boven ‘geteleporteerd’.

Nadat ik samen met het plakvliegje en de luiaard een boekje heb gelezen is het tijd voor een slaapliedje. Het plakvliegje vindt het deze keer een goed idee om eerst de luiaard in bed te leggen en samen met mama een liedje voor de luiaard te zingen. Zo gezegd, zo gedaan. Na 3 keer uit volle borst olifantje in het bos, 1x hansjepansje kevertje en ter afsluiting nog 2x slaap kindje slaap voor de luiaard gezongen te hebben, kijkt het plakvliegje mij aan en zegt: “Zo! Nu gaat de luiaard lekker slapen en gaan wij naar beneden. Hè mama?”

Voordat ik naar beneden ga, kijk ik nog even snel bij Spider-Man en diplodocus binnen. De diplodocus ligt al diep en vast te slapen tussen de beer, het konijn, de wolf, de stormtrooper, de triceratops, het aapje, het varkentje, nog een beer, de ezel, de haai, de papagaai, de slang, nog een konijn of 3, Picachu en 4 andere Pokémons, de leeuw, de tijger, de krokodil en het schaap.
Tot mijn verbazing staat Spider-Man in zijn bed met zijn gezicht naar de muur toe. ‘Wat is hij nou aan het doen?’, denk ik en ik kijk nog eens goed. En dan zie ik het! Hij staat over de muur te likken. Volgens Spider-Man is het erg belangrijk om de structuur van de muur even goed met zijn tong te onderzoeken.
Ik geef hem een dikke zoen op zijn voorhoofd en vraag hem lief om net als de diplodocus lekker tussen zijn vriendjes te gaan liggen.

Het plakvliegje en de luiaard liggen inmiddels al schuin over elkaar in bed te slapen. Althans de luiaard zie ik liggen, het plakvliegje ligt daar ergens onder verborgen.

Bij de trap kijk ik nog een keer de slaapkamers in en denk: ‘wat hou ik toch ongelofelijk veel van jullie.’

mamablogger karlijn moeder peuter kleuter

Over Karlijn
Over Karlijn

Leeftijd: Ehm … drieënveertig … ziet er uitgeschreven toch net iets minder confronterend uit  🙂

Gezin: Getrouwd, 28 januari dit jaar precies één jaar! Een laatbloeier met alles 🙂 & moeder van Ben (5 jaar) & Hannah (2 jaar)

Hobby’s:

  • Ik kan niet leven zonder muziek.
  • Ik hou van de natuur.
  • Soms is alleen heel fijn, maar ik ben een mensen mens … een leven zonder familie en vrienden is niet te doen voor mij.
  • Ik hou van beelden, licht en foto’s … fotograferen is mijn ziel en mijn hart.
  • Heerlijk wegzinken in een liefst spannende serie. Mijn man zou zeggen: “weer smörrebröd moorden” 🙂

Guilty Pleasure: Hazes & Dorritos met kaasdip

Opvoedmotto: Ik voel een blog momentje aankomen 🙂 Heeft iemand echt een idee wat ie aan het doen is? De ene dag denk je: Ik doe toch echt iets goed. De andere dag denk je: ik bak er werkelijk niks van …

Mijn grootste pedagogische uitdaging: Opvoeden & mijn stinkende best te doen er twee volwaardige persoontjes van te maken die met hart en ziel durven te leven en te gaan voor waar hun hart ligt.

Blogs van Karlijn:

MEER INFORMATIE