EVEN VOORSTELLEN… MAMA-BLOGGER CATO!

Even voorstellen… Mama-Blogger Cato!

Ah voorstellen! Iets wat ik in mijn dagelijks leven ongeveer 30x per dag doe: “goedemorgen/goedemiddag, Cato Vrouwenraets, komt u verder…”. Klinkt dat online toch best wel vreemd. Gek eigenlijk, want eigenlijk is het heel vriendelijk en zouden we veel meer moeten doen. Dus daar gaan we:

“Goedemorgen/goedemiddag/(en voor een enkeling goedenacht), Cato Vrouwenraets”. *Voel hierbij een stevige handdruk*. Je hoeft niet met me mee te lopen, want ik neem je digitaal mee. Digitaal door mijn leven, een leven dat uit allemaal puzzelstukjes bestaat. De één wat groter dan de ander, maar samen vormen ze toch het grote geheel dat “ik” mag heten. Sommige dagen passen ze vlekkeloos in elkaar, andere dagen lijkt het alsof de inkepingen en uitstulpingen van ieder stuk verspringen per seconde.

Ik heb 3 grote puzzelstukken. De grootste, en degene waar ik mijn dagelijkse puzzel altijd mee begin, zijn mijn mannen. De één noem ik mijn partner, de ander noem ik mijn zoon. Of baby eigenlijk, hij is er nog niet zo lang. Mijn mannen zijn alles en ondanks dat ik ze soms in de hoogste boom kan hangen (vooral de oudste dan, ik neem aan dat dat voor die jongste ook ooit gaat gelden…), staan ze dag en nacht, altijd en overal, met stip op 1.

Puzzelstuk 2 is werk. Ik werk als IVF-arts, vandaar mijn dagelijkse handdruk en begroeting. Een prachtige baan, waar ik er iedere dag naar streef om koppels zo goed mogelijk te begeleiden en te helpen met hun kinderwens. Een baan waar ik iedere dag zoveel van leer, niet alleen op medisch gebied, maar vooral op menselijk gebied. Want ieder koppel dat ik zie is stuk voor stuk uniek, ieder met een eigen verhaal, een eigen achtergrond, maar allemaal met één hele grote wens. Een baan waar ik soms met brok in mijn keel de spreekkamer uit kom, maar gelukkig ook een baan waarin ik vaak heel mooi en lang verwacht nieuws mag mededelen.

Puzzelstuk nummer 3 is sport. Waar ik vroeg met veel tegenzin en enige drang naar het diplomazwemmen, de tennisbaan of de ijsbaan moest, zag ik rond mijn 11e jaar het licht, het licht aan het plafond van het zwembad om precies te zijn. Ik werd fanatiek wedstrijdzwemmer en sindsdien heeft sport een belangrijk plekje in mijn leven. Het zwemmen werd tijdens mijn studie aangevuld met hardlopen en ook op de racefiets was ik steeds vaker te vinden. Gaandeweg ontdekte ik dat ik training geven soms nog leuker vond dan zelf sporten en werd dit laatste één van mijn kleinere puzzelstukjes. Hardlooptrainingen, zwemtrainingen en binnenkort ook training voor zwangere vrouwen, zo mooi om te doen.

Cato is aan het hardlopen

De andere kleine puzzelstukjes bestaan uit verschillende dingen. (Blogs) schrijven, koken, een eigen website maken (www.fitmom.nu), lezen, een goed glas wijn, muziek, naar buiten de natuur in, heerlijke zaterdagavonden met vrienden, maar ook uit kenmerken van mijzelf. Ik ben nieuwsgierig, sociaal, vaak toe aan nieuwe dingen, ik hou van een uitdaging, ben fanatiek en ben niet snel tevreden. Eigenschappen die soms als secondelijm tussen mijn puzzelstukjes werken en soms ook als een volautomatische heggenschaar zonder noodstop. Maar na 29 jaar lukt het meestal aardig om hier mee om te gaan. Mijn partner spreken we daar nog wel een andere keer over. Voor nu, veel leesplezier… of misschien veel puzzelplezier.

Over Cato
Over Cato

Leeftijd: 29 jaar

Gezin: partner en allermooiste zoon Oscar

Hobby’s: hardlopen, zwemmen, wielrennen, koken

Guilty Pleasure: heel veel internetshoppen.. ja echt…

Opvoedmotto: Met een 4 maanden oude baby heb ik heel wat opvoed-plannen. Geef me nog een paar maanden om daar een motto aan toe te voegen.

Mijn ultieme mama-geniet-moment: samen met z’n tweetjes lekker knuffelen in bed voordat de dag begint.

Blogs van Cato

MEER INFORMATIE