5 FASEN BIJ HET VERWERKEN VAN EEN RELATIEBREUK OF SCHEIDING

Fasen Verwerken Relatiebreuk Scheiding

Vrijwel iedereen heeft tijd nodig om een relatiebreuk of scheiding te verwerken. En bijna altijd gaat dit gepaard met een mix van emoties. Zoals boosheid, verdriet, machteloosheid, apathie of juist opluchting. Natuurlijk is iedereen anders en is ook geen relatiebreuk of scheiding gelijk. Toch blijkt dat veel mensen in een dergelijke situatie op enig moment dezelfde fases doorlopen. Hoe dit precies werkt, lees je in ons artikel ‘hoe verwerk je een relatiebreuk of scheiding?’ In dit artikel zetten we vijf verschillende fases bij het verwerken van een relatiebreuk of scheiding voor je op een rij!

1. Ontkenning

Wanneer iemand te horen krijgt dat zijn of haar partner de relatie wil beëindigen, komt het regelmatig voor dat ontkenning de eerste reactie is. Vanuit ongeloof houdt hij of zij zichzelf voor dat het een bevlieging is van de ander. Bijvoorbeeld door een midlifecrisis of overspannenheid. En dat het zo’n vaart wel niet zal lopen. Ontkenning kan gezien worden als een manier om zichzelf te beschermen, omdat men de realiteit simpelweg niet aankan. Vaak wordt er gedaan alsof er niets aan de hand is. Moeilijke gesprekken worden ontweken. Dit ontkennende gedrag geeft de persoon in kwestie de ruimte om na de eerste shock van het bericht weer tot zichzelf te komen. En te bepalen in welk tempo de realiteit, en het bijbehorende verdriet, wordt toegelaten. Vaak zie je dat het eind van deze fase zich aandient, als men toch op zoek begint te gaan naar ‘de oorzaak’, ‘de waarheid’ of ‘de schuldige’.

2. Boosheid

Als steeds meer duidelijk wordt dat de scheiding toch echt een feit is, ontstaat daarna vaak boosheid of woede. Dit kan gepaard gaan met huilen en schreeuwen. Deze boosheid kan gezien worden als een soort van protest tegen de verdrietige ervaring. Vaak kan het in deze fase prettig voelen om de ander als boosdoener te bestempelen. Want door je druk te maken over de schuldvraag, kun je het onderliggende gevoel van verlies en verdriet als het ware ontwijken. In deze fase is de ‘rouwende’ meestal moeilijk te bereiken. Hierdoor kan er gemakkelijk ruzie ontstaan. Soms komen in deze fase ook wraakgedachten voor.

3. Onderhandelen en vechten

Als de verliezer merkt dat protest en boosheid niet helpt, kan er een nieuwe fase ontstaan van proberen onder de realiteit uit te komen. Ditmaal door te onderhandelen of vechten. Vaak vanuit hoop op herstel van de relatie. In het kader van ‘vechten’ gaat men zich bijvoorbeeld doelen stellen om zijn of haar gedrag te veranderen. Maar ook stalking kan als een extreme vorm van vechten voor behoud van de relatie gezien worden.

Als het gaat over ‘onderhandelen’ kun je denken aan uitspraken als: ‘als ik nu vaker of meer dit of dat doe, en minder zus of zo doe, kom je dan terug? of ‘denk aan de kinderen, dat kan je ze toch niet aandoen’. Vanwege alle emoties gaat dit echter vaak niet zonder slag of stoot. Er wordt afwisselend onderhandeld en verwijten gemaakt. Het ene moment lijkt het proces volledig vast te zitten en het andere moment is men bereid om alles te geven. De ‘rouwende persoon’ is in deze fase wisselvallig en inconsequent in zijn of haar standpunten.

4. Depressie

Als de realiteit niet langer meer te ontkennen is en protesten, onderhandelingen en tegenaanvallen niet geholpen hebben, treedt vaak depressie op. Men moet de realiteit gaan accepteren. Dan komen vaak ook pas écht de gevoelens van verdriet en spijt, maar ook angst en onzekerheid naar boven. Ook de pijn van eventuele eerdere verlieservaringen kan dan weer makkelijk aan de oppervlakte komen te liggen. De persoon in kwestie voelt zich machteloos, sluit zich af voor contact en trekt zich terug.

Vaak zijn personen in deze fase heel moeilijk te bereiken; de telefoon wordt niet meer opgenomen en appjes of mailtjes niet meer beantwoord. Men kan behoefte hebben om het verdriet alsmaar te blijven uiten en erin te zwelgen. Het risico op misbruik van drank, drugs of medicatie om de pijn te verdoven, is in deze fase het grootst. Dit heeft echter een averechts effect. Juist door de pijn volledig te ondergaan, kan het verdriet langzaam slijten en wordt het minder. Dit gebeurt in de volgende fase.

5. Aanvaarding

Aanvaarding is het moeilijkste deel van het proces. Waar je in de vorige fases vooral bezig was met het vasthouden aan en proberen terug te krijgen van het verleden, is de hoop op herstel van de relatie in deze fase verdwenen. Daarvoor in de plaats komt het besef dat je de nieuwe realiteit en het verdriet om het verlorene moet accepteren. Er komt berusting, van waaruit je kunt gaan ‘onthechten’ en loslaten. Het verlies een plek geven en je weer gaan focussen op de toekomst. Misschien ga je langzaamaan nieuwe contacten leggen en krijg je weer energie om plannen te maken voor een leven zonder je ex? Je focus ligt steeds meer bij de toekomst, die je beetje bij beetje zelfs positief tegemoet gaat zien! Het einde van het rouwproces is in zicht, wat een gevoel van opluchting met zich mee kan brengen. Vaak zie je ook dat de samenwerking met de ex-partner nu ook weer makkelijker gaat.

Herken je deze fases bij jezelf of bij je ex? Het is belangrijk te weten dat iedereen op een andere manier omgaat met emoties. En hoewel deze fases universeel lijken te zijn voor rouw, geldt dat iedereen deze fases in een ander tempo en zelfs in een andere volgorde kan doorlopen. Meer hierover lees je in het artikel ‘hoe verwerk je een relatiebreuk of scheiding?

We hopen dat dit artikel je geholpen heeft. Wil je meer weten of heb je nog vragen? Chat met ons! We denken graag met je mee.

MEER INFORMATIE