WAAROM EEN LEUK KINDERFEEST NIET DUUR HOEFT TE ZIJN (AL WAS HET EEN DURE LES OM DAT TE LEREN)

Ik keek er vaker met afschuw en vermaak naar: My sweet sixteen. Op MTV. Allemaal van die brats (*verwende nesten, red.) voor wie papa en mama een feest van heb ik jou daar organiseren. En het cadeau is 9 van de 10 keer een auto. ‘Hoe kunnen ze hun kind zo verwennen?’ vroeg ik me dan altijd af. Sinds vorige week oordeel ik milder over deze mensen. Want vorige week gaf mijn oudste zijn allereerste kinderfeestje. Hij werd 5. En er reed nog net geen Porsche voor de deur.

Oké, die Porsche is overdreven. Maar we trokken wel met 12 kinderen en 4 volwassenen naar de binnenspeeltuin.

12 kinderen? Voor zijn eerste feestje?

Ja. 12. En dat had een reden. Want mijn zoon wilde zelf geen kinderfeestje. Ja, alleen voor familie. Alleen 1 neef, broer en 2 nichtjes en meer hoefde van meneer niet. Had ik maar naar hem geluisterd.

Waarom luisterde je niet naar hem?

Omdat je als ouder het beste wil voor je kind. Daarom snap ik die sweet-sixteen-ouders nu ook veel beter. Je wil dat je kind erbij hoort. Dat hij gevraagd wordt voor feestjes. Het is ondenkbaar dat hij buiten de boot valt. Dus ík besloot dat het leuk was als ook kinderen uit de klas kwamen.

Wie nodig je uit en wie niet?

Sinds het begin van het schooljaar zijn er een paar kinderen komen spelen. Dus die hebben we in overleg uitgenodigd. Plus zijn buurmeisje met wie hij vaak speelt. Zo was het lijstje compleet. Totdat hij opeens met een uitnodiging thuiskwam van een klasgenoot. Eentje die nog niet op de lijst stond. Dus ook hij kreeg een uitnodiging. En dat zette de teller op 12.

Een kostbaar grapje…

Klopt. Vooral ook omdat ík het niet zag zitten om 12 kinderen thuis te vermaken. Dus koos ik voor een binnenspeeltuin. De kinderen konden daar alles doen wat ze wilden en alles werd verzorgd: van de taart tot de frietjes. Zelf had ik alleen voor snoepzakjes gezorgd met een kleine attentie voor iedereen. Bij elkaar opgeteld, was ik genoeg geld kwijt.

En? Was dat het waard?

Ja en nee. Ja: alle kindjes hebben zich geamuseerd. Mijn zoontje heeft genoten. Hij had rode wangen van het spelen. En hij heeft het er nu, een week later, nog over. Dus het was het 100 procent waard, in die zin.

En nee: want het had ook anders gekund. Ik heb iets belangrijks geleerd. Kinderen hebben niet veel nodig. Geen dure cadeaus, geen 12 kinderen, geen fancy binnenspeeltuin met spokentaarten. Ze vertellen je zelf wat ze nodig hebben. En als dat een feestje is met alleen een neef, broer en 2 nichtjes, dan is dat genoeg. Voor hém. De rest vond ík nodig zodat mijn zoon erbij hoort en aardig gevonden wordt. En weet je wat grappig is: dat wordt hij sowieso al. Sterker nog: hij doet het sociaal gezien meer dan prima zónder mijn bemoeienis.

Heb je nog tips voor een geslaagd feest?

Ja. De belangrijkste is dus: luister naar je kind en parkeer je eigen angsten en gedachten. Daarnaast heb ik er nog 6 voor je:

  1. Maak een lijstje met telefoonnummers van ouders. Maak eventueel een WhatsApp-groep zodat je bijvoorbeeld foto’s kunt delen of het thuisbrengtijdstip.
  2. Afhankelijk van de leeftijd van je kind: zorg voor genoeg reservekleren, vooral reserveondergoed. Een ongelukje is snel gebeurd.
  3. Zorg dat je bij het begin van het feestje alle kinderen samenroept en duidelijke afspraken maakt. Bijvoorbeeld: we doen elkaar geen pijn. Vertel ze ook hoe de middag eruit ziet. Dan weet iedereen waar hij aan toe is.
  4. Vertel de kinderen waar ze je kunnen vinden als er iets is.
  5. Neem een extra paar handen mee. Zeker met kleinere kinderen is het fijn als je met 2 (of meer) volwassenen bent. Billen afvegen, pleisters plakken of ruzies beslechten kan tijdens een feestje ook tot je takenpakket behoren.
  6. Na afloop van het feest kreeg ik de tip dat de leeftijd van je kind een goede indicator is voor het aantal gasten.
Over Renée
Over Renée

Leeftijd: 36 jaar

Gezin: getrouwd met Geert (41 jaar), moeder van Maxime (4.5 jaar) en Olivier (3 jaar).

Hobby’s: joggen, lekker uiteten met al mijn mannen, luisteren naar de verhalen van mijn oma, Netflixen en tijd doorbrengen met family & friends.

Guilty Pleasure: een cracotte met Philadelphia die zacht is geworden na 1 nacht in de koelkast…

Opvoedmotto: heb ik niet! Al geloof ik wel dat je door te luisteren en te praten, maar soms ook door duidelijk te zijn en grenzen te stellen een heel eind komt in de opvoeding. En je gevoel volgen!

Mijn ultieme mama-geniet-moment: ’s avonds in mijn grote bed met mijn twee mannetjes slapend naast me en een kop thee in mijn handen, tutjes die zachtjes op en neer gaan: heerlijk!

Mijn grootste pedagogische uitdaging: consequent zijn.

Kids Quote van de Week: “FUUUUUTTT” (Olivier, 3 jaar, op mijn vraag of hij ook kan fluiten, net als zijn grote broer.)

 

Blogs van Renee

MEER INFORMATIE