‘HELP, WAT DOE IK MIJN DOCHTER AAN?’

Ervaringsverhaal van Sanne
Ervaringsverhaal van Sanne

Sanne (30 jaar) is moeder van Laura (2 jaar) en in verwachting van haar tweede dochtertje. Ze verheugt zich enorm op de gezinsuitbreiding, maar werd opeens ook overvallen door een schuldgevoel richting haar oudste dochter: ‘wordt ze straks niet doodongelukkig als ze haar papa en mama moet delen?’. Openhartig vertelt Sanne hoe zij haar oudste dochtertje betrekt bij de zwangerschap en hoe ze haar probeert voor te bereiden op de komst van haar kleine zusje.

“In 2014 werd ik trotse moeder van onze dochter Laura. Doordat het voor ons niet vanzelfsprekend is om zwanger te raken, kon ons geluk niet meer op! Na een ziekenhuistraject en 9 (lange) maanden wachten, hadden we eindelijk onze droom in onze armen. Wat een rijkdom!

Toen Laura één jaar was, raakten een aantal mensen om me heen in verwachting. Ook bij mij begon het weer te kriebelen, maar ik vond het nog te vroeg om er opnieuw aan te beginnen. Ik genoot zo intens van Laura en het mama zijn en het zou weer zo’n ‘gedoe’ worden… Maar na een half jaar rammelden mijn eierstokken dusdanig dat ik overal zwangere moeders zag die met hun dreumes/peuter rondliepen. Dat wilde ik ook! Ik deelde mijn wens met mijn partner. We zetten de voors en tegens op een rij en een maand later zaten we weer in de wachtkamer van het ziekenhuis. De medische situatie bleek nog steeds hetzelfde en al snel startten we met het traject. Hoewel we nergens op durfden hopen, was de eerste poging meteen raak!

Laura was ondertussen anderhalf en babbelde er al aardig op los. Nadat we het goede nieuws hadden verteld aan onze naaste familie, hebben we ook Laura verteld dat er een klein baby’tje in de buik van mama zit. Een wijze les voor andere ouders: dreumessen zijn niet zo goed in het bewaren van geheimpjes! Toen we de volgende dag bij het kindje van een vriendin van mij gingen spelen, was het namelijk ongeveer het eerste wat ze vertelde!

Mijn buik begon te groeien en we vertelden Laura dat dit kwam doordat het baby’tje groter wordt. Wij hebben er bewust voor gekozen om Laura vanaf de eerste echo mee te nemen naar de verloskundige, zodat ze de baby kon zien op het scherm. Laura is nog te jong om te snappen dat die baby op de ‘televisie’ ook echt bij mama in de buik zit. Maar ze heeft er wel plezier in om met de doppler naar het hartje te luisteren. Daarom kochten we een dokterssetje voor haar met “hartjesluisteraar” en deze is favoriet. Iedere dag komt ze het hartje luisteren met haar eigen spulletjes en steekt ze een vinger in mijn navel omdat ze zo dicht bij de baby kan komen. Zo denkt ze.

Ondertussen weet ze heel goed dat ze grote zus wordt en dat er een klein zusje in de buik van mama zit. Voor haar tweede verjaardag heeft ze een babyborn pop gekregen, die haar alles is momenteel. We verzorgen samen de pop en ik leg uit dat we dit straks ook samen met haar zusje kunnen doen. Ook bekijk ik nu samen met haar de foto’s van mijn eerste zwangerschap (van haar) en de tijd na de bevalling. Dit vindt ze razend interessant. De super dikke buik van mama, gevolgd door een foto van haar op mijn borst, het eerste flesje, een schone luier, in bad… Hierdoor is het voor haar een stuk concreter geworden hoe het straks zal gaan als de baby er is. Verder betrek ik haar in het kopen van spulletjes voor haar zusje. Ze helpt me met uitzoeken en deelt zo in de voorpret! Ook zijn we samen gaan kijken voor een ‘grote meisjes bed’, zodat het babybedje waar zij nu in slaapt naar de babykamer kan. Ze vindt het allemaal prima!

Laura gaat nog niet naar de peuterspeelzaal en daar wil ik ook nog even mee wachten. Na de bevalling eerst een maand of drie samen genieten. Pas in het voorjaar zal ze starten op de peuterspeelzaal. Ik wil haar op geen enkele manier het gevoel geven dat zij naar ‘schooltje’ gaat omdat haar zusje er is.

En toen ik daar zo mee bezig was, kwam er opeens dat gevoel bij mij. Ik zat op de bank, Laura lag in bed. ‘Wat ga ik haar aandoen door een tweede kindje te krijgen? Ze lijkt het zo fijn met ons te hebben, ze staat in het middelpunt en geniet hiervan, ze is zo leuk en mooi. Wordt ze straks niet doodongelukkig als ze haar papa en mama moet delen?’. Diezelfde avond zie ik op Facebook een foto van een hoogzwangere moeder die haar dochtertje stevig omhelst, omdat ze een periode gaat afsluiten waarbij ze er alleen voor haar oudste dochter was. Een tijd die je nooit meer over kunt doen en ook nooit meer terug zal komen. Tranen met tuiten!

Gelukkig hebben mijn partner en ervaringsdeskundige vriendinnen dit gevoel wat bij me kunnen wegnemen met geruststellende woorden en een gezonde portie nuchterheid. Heel af en toe bekruipt dit gevoel me nog. Ik probeer dit dan wat te relativeren doordat ik weet dat we Laura actief bij de verzorging van haar zusje zullen gaan betrekken. Ook willen we 1 op 1 tijd met haar behouden, al zal dat soms puzzelen zijn. Maar met behulp van een fijn netwerk en een lieve partner moet dit goed komen. We hebben er zin in…  Nog even een paar maanden samen genieten voordat ons gezinnetje compleet is (voor de komende twee jaar?! We zullen zien).”

Tips van Sanne

Ben jij ook zwanger van de tweede en denk je na over hoe je je oudste hierin kan betrekken en kan voorbereiden? We zetten de tips van Sanne voor je op een rij:

  • Dreumesen en peuters zijn nog niet zo goed in het bewaren van geheimpjes. Vertel hen dus pas dat er een broertje of zusje bij komt, op het moment dat jullie omgeving het ook mag weten!
  • Neem je oudste mee naar de verloskundige, zodat hij/zij het kindje al kan zien en horen.
  • Als je oudste kindje interesse heeft in poppen, kun je spelenderwijs laten zien wat er allemaal komt kijken bij de verzorging van een baby en hoe dit in z’n werk gaat.
  • Bekijk samen de foto’s van je eerste zwangerschap en kraamperiode.
  • Betrek je oudste bij de voorbereidingen; de inrichting van de babykamer, het kopen van de baby-uitzet, …
  • Zorg ervoor dat je (met behulp van je netwerk) ook na de komst van nummer twee tijd kan vrij maken voor 1-op-1 ‘quality time’ met je oudste.

MEER INFORMATIE